“อิ่มกาย อิ่มใจ อิ่มบุญ” เล่าเรื่องกฐิน วัดพุทธารามเกาหลี ด้วยแรงแห่งศรัทธาและความสามัคคี โดย พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท

สัปดาห์นี้ขอเล่าเรื่องของผ้าผืนหนึ่ง ที่ร้อยเรียงความสามัคคีให้เกิดขึ้นในหมู่สงฆ์และญาติโยมในเกาหลีใต้ เพื่อทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา พระธรรมคำสอนได้เผยแผ่ วัฒนธรรมประเพณีได้รับการสืบทอด ณ  วัดพุทธารามเกาหลี  เมืองอันซัน ประเทศเกาหลีใต้ ที่เพิ่งทำพิธีถวายผ้ากฐินเสร็จไปได้วันสองวัน เล่าให้ฟังถึงประเพณีการถวายผ้ากฐินนิดหน่อย ก่อนที่จะเล่าถึงเรื่องการเตรียมงาน การจัดงานพิธีถวายผ้ากฐิน วัดพุทธารามเกาหลี  

“อิ่มกาย อิ่มใจ อิ่มบุญ”

เล่าเรื่องกฐิน วัดพุทธารามเกาหลี

ด้วยแรงแห่งศรัทธาและความสามัคคี

โดย พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท  วัดพุทธารามเกาหลี  เมืองอันซัน ประเทศเกาหลีใต้

ในสมัยพุทธกาล ภิกษุชาวเมืองปาไฐยรัฐจำนวน ๓๐ รูป เดินทางมาเฝ้าพระพุทธเจ้า แต่ไม่ทันวันเข้าพรรษา จึงจำพรรษา ณ เมืองสาเกตุในระหว่างทาง หลังจากออกพรรษาแล้ว ภิกษุเหล่านั้นก็เดินทางมาเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าด้วยความลำบาก ระยะนั้นมีฝนตกชุก หนทางที่เดินก็ชุ่มไปด้วยน้ำ เป็นโคลนเป็นตม ต้องบุกต้องลุยมาจนกระทั่งถึงกรุงสาวัตถี

พระพุทธเจ้าตรัสถามถึงความเป็นอยู่ และการเดินทาง ภิกษุเหล่านั้นจึงกราบทูลให้ทรงทราบ จากนั้นพระพุทธองค์ทรงมีพุทธานุญาต ให้มีการถวายผ้ากฐินแก่ภิกษุทั้งหลาย ผู้จำพรรษาครบถ้วนไตรมาส โดยกำหนดระยะเวลา คือ นับจากวันออกพรรษาตั้งแต่วันแรม ๑ ค่ำ เดือน ๑๑ ถึงวันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๒ เป็นระยะเวลา ๑ เดือน  กฐิน จึงได้ชื่อว่าเป็น กาลทาน ทำได้ในช่วงเวลานี้เท่านั้น

คำว่า กฐิน ให้ทุกคนได้เข้าใจความหมาย คือ เป็นชื่อของกรอบไม้ เป็นชื่อของผ้า ที่ถวายแก่สงฆ์เพื่อทำจีวรตามเเบบหรือกรอบไม้นั้น เป็นชื่อของบุญกิริยา คือ การทำบุญถวายผ้ากฐินเพื่อให้สงฆ์ทำเป็นจีวร เป็นชื่อของสังฆกรรม คือ กิจกรรมของสงฆ์ที่จะต้องมีการสวดประกาศขอรับความเห็นชอบจากที่ประชุมสงฆ์ในการมอบผ้ากฐินให้แก่ภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง

การจัดงานถวายผ้ากฐินของวัดพุทธารามเกาหลี มีความเรียบง่าย ทุกอย่างเกิดขึ้นด้วยจิตศรัทธาของพี่น้องชาวไทยที่อยู่ในเกาหลีใต้ เป็นกฐินสามัคคีจริงๆ งานทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะความสามัคคีจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นการจัดสถานที่ ก็ใช้แรงงานจิตอาสา ทุกอย่างเกิดขึ้นในวันเดียว ด้วยเหตุสถานที่มีความจำกัด เพราะจะกางเต็นท์ ตั้งโต๊ะ เก้าอี้ไว้ก่อนไม่ได้ เราใช้พื้นที่ข้างตึกอาคารวัดซึ่งเป็นพื้นที่สารธารณะ สำหรับตั้งโรงทานเลี้ยงญาติโยม ทุกอย่างเกิดขึ้นในเช้าของวันงาน แล้วก็เก็บแล้วเสร็จในวันนั้น

คณะต่างๆ ที่มาช่วยงานวัด ไม่ว่าจะเป็นคณะนางรำ คณะกลองยาว ช่างภาพ ทุกคนล้วนมาด้วยจิตอาสา ทุกคนเสียสละเพื่อที่จะมาทำหน้าที่รักษาวัฒนธรรมประเพณี ส่งต่อความดีงามให้กับทุกคนได้ชื่มชน ได้เห็นวัฒนธรรมประเพณีอันดีงานของชาวไทยในต่างแดน

อาหารคาวหวาน น้ำดื่มเลี้ยงคนมาร่วมงานประมาณ ๔๐๐ คน วัดไม่ได้เสียค่าใช้จ่ายในการทำอาหารคาว หวาน น้ำดื่ม มีภาพโรงทานมาร่วมออกโรงทานอาหาร ประมาณ ๔๐ โรงทาน ซึ่งเพียงพอสำหรับอิ่มกาย และสามารถห่อกลับบ้านได้อีก

ทุกคนมาร่วมงานได้อิ่มกาย อิ่มบุญ ได้พูดคุยกับเจ้าภาพโรงทานหลายคณะบอกว่า พอรู้ข่าวว่าวัดจัดงานถวายผ้ากฐินก็ตั้งใจจะมาทำบุญออกโรงทาน เพราะทำแล้วมีความสุข เห็นผู้มาร่วมงานได้อิ่มทองก็มีความสุข ทำไปเลี้ยงทุกวัดที่เป็นวัดไทยที่อยู่ในเกาหลีใต้

การที่ทุกคนตั้งใจมาออกโรงทานเลี้ยงคนก็ดี การทำประโยชน์แก่คนอื่นด้านต่างๆก็ดี ก่อนที่จะให้ ก่อนที่จะทำ แค่คิดก็มีความสุขแล้ว

นึกถึงการแจกโรงทานไม่ใช่ว่าทำได้ง่าย ออกทั้งกำลังทรัพย์ ออกทั้งกำลังกาย หลายคณะโรงทานขวนขวายเตรียมข้าวปลาอาหาร บางคณะแทบจะไม่ได้นอน บางคณะบอกว่าได้นอนตีสองตีสามทำอาหารทำขนม ถ้าไม่มีความสุข ไม่นึกถึงว่าเป็นบุญ เป็นกุศล ทุกคนคงไม่ทำ ก่อนจะให้ก็มีความสุข ในขณะให้เห็นทุกคนได้มาร่วมงานกินอิ่มมีความสุข หลังจากให้แล้วกลับไปบ้าน นึกถึงที่ไรก็มีความสุข รู้สึกอิ่มใจอยู่ตลอดเวลา

การทำความดี การทำบุญ การทำประโยชน์ให้กับคนอื่น เป็นความทรงจำ เป็นความสุขที่ยั่งยืน การทำประโยชน์แก่คนอื่นจึงมีคุณค่า นึกขึ้นมาทีไรก็อดจะอมยิ้มไม่ได้  นึกขึ้นมาทีไรก็อดภาคภูมิใจไม่ได้  การที่เราทำความดี ไม่ว่าจะเป็นการทำบุญ ทำประโยชน์อะไรแก่ใครๆ จึงมีคุณค่าต่อชีวิตของเรามาก

ถ้าเราเอาเงินไปซื้อของมากินเอง อิ่มแล้วไม่นานความสุขก็หายไป ความสุขทางกายเป็นความสุขไม่ยั่งยืน การทำบุญ การได้ทำประโยชน์แก่คนอื่น การได้ช่วยเหลืองานต่างๆ เป็นความสุขทางใจ เป็นความภูมิใจ เมื่อนึกถึงครั้งใดก็ทำให้อิ่มใจไม่รู้หาย เป็นความสุขที่ยั่งยืน บุญความดีงามจึงเป็นชื่อของความสุขอย่างแท้จริงๆ

การจัดงานกฐินของวัดพุทธารามเกาหลี ชอบแนวความคิดอันหนึ่งของการจัดแต่งสถานที่พระอาจารย์จิรศักดิ์ เกตุเมโธ ประสงฆ์วัดพุทธารามเกาหลี ท่านไม่ใช้การระบายผ้า แต่ใช้ดอกไม้สดที่เป็นกระถางแทน พิธีถวายผ้ากฐินเสร็จใครต้องการจะบูชาไปไว้ที่ร้านอาหาร หรือบ้านก็ได้ตามสะดวก สามารถนำไปใช้งานต่อได้ ง่ายต่อการจัดเก็บสถานที่ ความสวยงามก็ได้ แล้วก็เกิดประโยชน์ต่อ

มีความประทับใจหลากหลายในงานกฐินต่างแดนครั้งนี้ ในเรื่องของคน ในเรื่องของน้ำใจ ทุกคนที่มาร่วมงาน ทุกคนรู้ว่าพื้นที่ประกอบพิธีถวายผ้ากฐินรองรับคนได้ประมาณ ๑๒๐ คน แต่คนมาร่วมงานประมาณ ๔๐๐ คน แต่ทุกคนก็ไม่หงุดหงิด ไม่ให้ความไม่พร้อมของสถานที่มาขวางศรัทธาที่ตั้งใจมาทำบุญ บางคณะเดินทางมาร่วมงานไปกลับใช้เวลา ๖ ชั่วโมง

ทั้งจิตอาสาที่เป็นคนเกาหลีก็มาช่วยงานจัดโต๊ะเกาอี้ เด็กๆ กลุ่มหนึ่งซึ่งเป็นคนเกาหลีผ่านมารู้ว่า คนไทยมีงานก็มาช่วยขนของ จัดเก็บสถานที่ แม้จะเล็กน้อย แต่ก็เป็นน้ำใจที่แสดงออกมา คนเหล่านั้นไม่รู้หรอกว่าบุญเป็นอย่างไร แต่ก็ได้ช่วยเพราะมีความสุข

มีความประทับอีกอย่างหนึ่งในความมีน้ำใจของชายหนุ่มหญิงสาวคู่หนึ่ง ก็มาร่วมงานถวายผ้ากฐินเหมือนคนอื่นปกติทั่วไป เมื่องานเสร็จแล้ว ๒ คนไม่กลับ มาถามพระว่ามีอะไรให้ช่วยไหม แล้วก็ช่วยพระ ช่วยเด็กวัด จักเก็บสถานที่ ช่วยเก็บขยะที่เหลือในบริเวณจัดงาน ใต้โคนต้นไม้ ตามที่นั่งต่างๆ จนช่วยแยกขยะแล้วเสร็จ แล้วก็ค่อยกราบลาพระกลับบ้าน มีความประทับใจในความฉลาดในการทำบุญ

ผู้เขียนได้พูดคุยด้วยทั้งสองคนบอกว่า อยู่ไม่ไกลจากวัดนั่งรถมาประมาณ ๑ ชั่วโมง อยากจะมาช่วยงานวัดอย่างนี้ เวลาวัดไทยในเกาหลีมีงานก็ไปทุกวัด การเก็บขยะไม่ค่อยมีใครทำ เวลามีงานวัดทีไร ผมสังเกตว่าเหลือขยะไว้ให้พระเณรเก็บเต็มเลย ผมว่าการทำบุญอย่างนี้ เป็นการละตัวตน ละความอยากดีอยากเด่นของตัวเองได้ดีมาก แล้วก็เป็นบุญจริงๆ

           ประเพณีการถวายผ้ากฐิน จะว่าไปแล้วก็เป็นเรื่องของผ้าผืนหนึ่ง ที่ร้อยเรียงความสามัคคีให้เกิดขึ้นในหมู่สงฆ์ ละตัวตนของพระเถระ พระหนุ่มมาร่วมกันทำผ้าให้แล้วเสร็จเร็วไว สำหรับญาติโยมก็ได้ถวายผ้าไตรจีวรพระสงฆ์ ส่วนบริวารกฐินอื่นก็เป็นส่วนในการที่จะให้พระสงฆ์ใช้ทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา พระธรรมคำสอนได้เผยแผ่ วัฒนธรรมประเพณีได้รับการสืบทอด

“อิ่มกาย อิ่มใจ อิ่มบุญ” เล่าเรื่องกฐิน วัดพุทธารามเกาหลี

ด้วยแรงแห่งศรัทธาและความสามัคคี

โดย พระมหาอภิชาติ ธมฺมาภินนฺโท  วัดพุทธารามเกาหลี  เมืองอันซัน ประเทศเกาหลีใต้

ที่มา:
https://www.manasikul.com